Wie een kat heeft, kent het fenomeen misschien wel: net nadat de vloer is schoongemaakt met een chloorhoudend product, verschijnt de kat plotseling ten tonele. Er wordt uitgebreid gesnuffeld, over de vloer gerold of met de kop tegen de schoongemaakte plek gewreven. Ook rond zwembaden lijken sommige katten opvallend geïnteresseerd in de typische chloorgeur. Maar waar komt die fascinatie vandaan?

Een van de meest aannemelijke verklaringen heeft te maken met de uitzonderlijk gevoelige reukzin van katten. Sommige verbindingen die ontstaan in chloorhoudende producten vertonen geurkenmerken die door katten mogelijk worden waargenomen als signalen die lijken op bepaalde feromonen. Feromonen zijn chemische stoffen waarmee katten onderling communiceren en hun territorium markeren. Hoewel wetenschappers nog geen definitief bewijs hebben gevonden dat chloor daadwerkelijk feromonen nabootst, vermoeden veel diergedragsexperts dat de geur een vergelijkbare reactie in het kattenbrein kan oproepen. Dat zou verklaren waarom sommige katten zich euforisch gedragen of de behoefte voelen om de plek opnieuw te markeren.

Daarnaast speelt nieuwsgierigheid een belangrijke rol. Katten zijn sterk gericht op geuren en zullen elke nieuwe geur in hun leefomgeving onderzoeken. De krachtige en ongebruikelijke geur van chloor valt daarbij onmiddellijk op.

Die belangstelling betekent niet dat chloor onschadelijk is. Integendeel: geconcentreerde chloorproducten kunnen irritatie veroorzaken aan ogen, huid en luchtwegen. Daarom is het belangrijk om na het schoonmaken goed te ventileren en oppervlakken voldoende te laten drogen voordat een kat ermee in contact komt.

Veel eigenaars vragen zich ook af of een kat uit een zwembad met chloor zal drinken. Dat kan inderdaad gebeuren. Sommige katten laten zich niet afschrikken door de geur en nemen af en toe een slok zwembadwater. Een kleine hoeveelheid zwembadwater met een normale chloorconcentratie veroorzaakt meestal geen ernstige problemen, maar het is zeker geen geschikte drinkbron. Regelmatig drinken uit een zwembad kan leiden tot maag- en darmklachten of irritatie van de slijmvliezen.

Om die reden is het verstandig om altijd vers drinkwater beschikbaar te stellen, zeker tijdens warme dagen. Een kat die gemakkelijk toegang heeft tot schoon water zal doorgaans minder geneigd zijn om haar dorst te lessen aan het zwembad.

Kortom, de aantrekkingskracht van chloor lijkt deels te maken te hebben met de manier waarop katten bepaalde geuren interpreteren, mogelijk in relatie tot feromoonachtige signalen. Die fascinatie kan onschuldig lijken, maar vraagt toch enige voorzichtigheid. Zowel chloorhoudende schoonmaakmiddelen als zwembadwater zijn immers niet bedoeld voor katten, hoe interessant ze die geur ook vinden.